Kobus thuis

Kobus.

Gister is hij gekomen, onze Kobus.
Eigenlijk heet hij Boudewijn Gina van de Haeckpolder maar niemand verwacht dat je dat gaat roepen.
Kobus, dus. Volgens onze kenneleigenaar waar hij vandaan komt een echte Utrechtse naam , nadat wij er weken over hebben gedaan om een leuke Drentsche naam te verzinnen. Kobus is een Drentsche patrijshond. Apporteren doet hij al, 8 weken oud maar een stokje komt hij al meteen terug brengen. Dat schiet op, maar zindelijk is hij nog niet.
Gister aan het piekeren hoe je een hondenbaby zonder geweld, aan het buiten poepen krijgt, maar na om de beurt 3x opstaan vannacht vanaf kwart voor vier , heeft hij buiten gepoept om half zeven. Het is zondag, dus lekker rustig buiten.
Om half tien weer en daarna weer binnen geplast.
'NEE', zonder zijn naam, moet je volgens de regels zeggen dus dat werd 6x nee... Kobus, Boudewijn.......
Ik voel nog steeds de adem van de kenneleigenaren in mijn nek, consequent zijn, het is nog een baby dus veel slapen maar wel in zijn bench (soort grote vogelkooi, we hebben er twee).
Dus heeft hij vannacht met de deur op slot 4 uur geslapen. Nog een hele prestatie voor een pup.
Hij houdt van knauwen en ook op mijn handen, mag niet dus... 'NEE', zonder zijn naam...
Ook mijn haar vindt hij leuk en hapt er graag in dat komt gelukkig minder vaak voor omdat ik meestal op mijn hurken zit. Nu slaapt hij weer, onder mijn stoel op het balkon. Zo weer wandelen en wellicht plassen, hopelijk is Harry dan wakker kan ik gaan douchen.
Dat gaat zo’n 15 jaar aan mijn zijde blijven...

Oeps.....plas.