De blog van 2007 en 2008

Jawel, er is weer belangstelling getoond voor onze site dus updaten maar......
Inmiddels is ook het Bourgogne-bedrijf verhaal van start gegaan, de eerste klant is binnen en de eerste werknemers dienen zich aan.
Binnenkort komt de website in de lucht en de mailing op gang.
Gelukkig zijn er buiten de werkzaamheden ook momentjes van rust geweest.
Dit keer voornamelijk binnen want het was meestal pokkeweer. Toch buiten met behulp van een onduidelijk gedateerd frans vuurwerkpakket, oud en nieuw gevierd (heel fijn nieuwjaar gewenst). Dit tegen de franse traditie in, oud en nieuw vier je binnen in een restaurant en je gaat zeker geen herrie buiten maken. Het nederlandse bloed was dikker..... De nieuwe hobby is sterrenkijken, danzij het afscheidskado van de Engelenbak kunnen we bij helder weer de hemel afstropen, op zoek naar de winnyenharryster.
Vooralsnog is het niet gelukt om de foto's op de site te krijgen......wordt aan gewerkt.

September 2007

Kobus matroos

Kobaard de zeehond

Kobuus en France

Hij geeft geen piep in de auto,8 uur lang, alleen als het hem te warm wordt protesteert hij even maar verder, voorbeeldig.
En dan het paradijs voor hondjes natuurlijk! De tuin is helemaal doorzocht op alles waar op te kauwen valt of overheen te plassen. En de poes mag ook blijven van Kobus, tenminste ze tolereren elkaar totdat Kobus wil gaan spelen en hij een ram op z'n neus krijgt.
Hij heeft z'n eerste duik in het zwembad genomen, duurde niet langer dan een paar seconden tot de paniek toesloeg en ik hem eruit heb gevist.
Genoeg voor de 1ste keer.
Om de hoek een collegaatje van 1 jaar en 1 turf hoog die hem besprongen heeft als een lang verloren zoon. Niet in de gaten dat bij het volgende bezoek Kobus een kop groter zal zijn, maar voorlopig als speelkameraad goedgekeurd.

Dit alles doet toch dromen van een permanent Frans verblijven.

Kobus thuis 2

Op het gevaar af een zichzelf overschattend columnist te vinden toch maar een update zonder al te veel nieuws.
Alles gaat prima met Kobus. we begrijpen elkaar al redelijk en waarbij ik merk dat zijn intuitie toch beter werkt dan de mijne. Hij begint mijn wensen en reacties al aardig in te schatten en qua zindelijkheid begint dat ook al te werken. Als het mis gaat
dan ligt het toch vooral aan mij.
Veel wandelingetjes in het park waar steevast elke passant het moet ontgelden met een overmoedig blafje en een dappere poging tot intimidatie en is voor nu spannend genoeg.
Daarna stevig spelen in huis en een tuk. Het begint overzichtelijk te worden.......
Met mannen kan Kobus het minder vinden en Harry is nog niet de dikke maat die hij zo graag zou willen zijn.
Komt nog wel, we gaan nu 6 dagen naar La corne en alle tijd om aan elkaar te wennen.....
Tot zover.

Kobus thuis

Kobus.

Gister is hij gekomen, onze Kobus.
Eigenlijk heet hij Boudewijn Gina van de Haeckpolder maar niemand verwacht dat je dat gaat roepen.
Kobus, dus. Volgens onze kenneleigenaar waar hij vandaan komt een echte Utrechtse naam , nadat wij er weken over hebben gedaan om een leuke Drentsche naam te verzinnen. Kobus is een Drentsche patrijshond. Apporteren doet hij al, 8 weken oud maar een stokje komt hij al meteen terug brengen. Dat schiet op, maar zindelijk is hij nog niet.
Gister aan het piekeren hoe je een hondenbaby zonder geweld, aan het buiten poepen krijgt, maar na om de beurt 3x opstaan vannacht vanaf kwart voor vier , heeft hij buiten gepoept om half zeven. Het is zondag, dus lekker rustig buiten.
Om half tien weer en daarna weer binnen geplast.
'NEE', zonder zijn naam, moet je volgens de regels zeggen dus dat werd 6x nee... Kobus, Boudewijn.......
Ik voel nog steeds de adem van de kenneleigenaren in mijn nek, consequent zijn, het is nog een baby dus veel slapen maar wel in zijn bench (soort grote vogelkooi, we hebben er twee).
Dus heeft hij vannacht met de deur op slot 4 uur geslapen. Nog een hele prestatie voor een pup.
Hij houdt van knauwen en ook op mijn handen, mag niet dus... 'NEE', zonder zijn naam...
Ook mijn haar vindt hij leuk en hapt er graag in dat komt gelukkig minder vaak voor omdat ik meestal op mijn hurken zit. Nu slaapt hij weer, onder mijn stoel op het balkon. Zo weer wandelen en wellicht plassen, hopelijk is Harry dan wakker kan ik gaan douchen.
Dat gaat zo’n 15 jaar aan mijn zijde blijven...

Oeps.....plas.

zomer 2007

Woeste luchten, veel visite en veel zwembad.....
Op de eerste foto zie je het huis vanaf het dorp.
De twee witte vlekken zijn de tent in de wei en een parthysol bij het zwembad.

Kobus!!